อธิบายขนาด ประเภท ความปลอดภัย และวัสดุของไขควง

เป็นยังไงบ้าง ไขควง วัด?

ไขควงวัดด้วยสองมิติอิสระ: ความยาวใบมีด และ ขนาดปลาย . ทั้งสองอย่างมีความสำคัญและทำให้เกิดความสับสนเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดที่ทำให้ไขควงรู้สึกผิดต่องาน แม้ว่าประเภทไดรฟ์จะดูถูกต้องก็ตาม

ความยาวใบมีด

ความยาวใบมีดวัดจากฐานด้ามจับถึงปลายใบมีด ไม่รวมด้ามจับ ความยาวมาตรฐานมีตั้งแต่ 75 มม. (3 นิ้ว) สำหรับไดรเวอร์ที่มีขนแข็ง ขึ้นไป 300 มม. (12 นิ้ว) สำหรับรุ่นที่เข้าถึงได้ไกล . ความยาวของใบมีดจะกำหนดระยะเอื้อมและแรงบิด: ใบมีดที่ยาวกว่าช่วยให้เข้าถึงซอกลึกได้มากขึ้น แต่ลดการควบคุมการสัมผัส ในขณะที่ใบมีดที่สั้นกว่าจะให้ความแม่นยำมากกว่าในพื้นที่แคบ

ขนาดปลาย

ขนาดปลายเป็นการวัดที่แยกจากกันโดยสิ้นเชิง สำหรับไดรเวอร์หัวแบน (ร่อง) ขนาดปลายหมายถึง ความกว้างและความหนาของใบมีด — ตัวอย่างเช่น ปลาย 6 × 1.0 มม. กว้าง 6 มม. และหนา 1.0 มม. สำหรับไดรเวอร์ Phillips และ Pozidriv ขนาดส่วนปลายจะแสดงเป็น a หมายเลขจุด (PH0 ถึง PH4) โดยที่ตัวเลขที่สูงกว่าหมายถึงหัวสกรูที่ใหญ่กว่า PH2 เป็นขนาดที่ใช้กันทั่วไปในงานประกอบทั่วไป

เส้นผ่านศูนย์กลางด้ามจับและเส้นผ่านศูนย์กลางเพลาก็มีการระบุเป็นครั้งคราว โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับไขควงความแม่นยำที่ใช้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ซึ่งต้องควบคุมค่าแรงบิด ในบริบทดังกล่าว เส้นผ่านศูนย์กลางด้ามจับ 20–30 มม. เป็นขนาดปกติสำหรับการยึดเกาะที่สะดวกสบาย และเส้นผ่านศูนย์กลางเพลา 3–6 มม. เป็นขนาดมาตรฐานสำหรับการใช้งานขนาดกลาง

ประเภทของไขควงหัวแฉก

ระบบขับเคลื่อน Phillips ได้รับการจดสิทธิบัตรในช่วงทศวรรษที่ 1930 และยังคงเป็นหนึ่งในระบบเชื่อมต่อตัวยึดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมการผลิต อิเล็กทรอนิกส์ และการก่อสร้าง การทำความเข้าใจประเภทของไขควงหัวแฉก และความแตกต่างระหว่างขนาดปลายแหลม จะช่วยป้องกันความเสียหายที่ลูกเบี้ยวและหัวสกรูหลุด

ฟิลลิปส์ vs โปซิดริฟ: ผู้ใช้หลายคนสับสนระหว่างสองระบบนี้ ทิป Pozidriv (PZ) มีชุดซี่รองที่ 45° จากหน้าตัดหลัก ทำให้มีพื้นที่สัมผัสมากขึ้น และลดลูกเบี้ยวได้อย่างมากเมื่อเทียบกับ Phillips มาตรฐาน PZ2 และ PH2 ดูคล้ายกันเมื่อมองแวบเดียว แต่ไม่สามารถใช้แทนกันได้โดยไม่เสี่ยงต่อความเสียหายของตัวยึด เฟอร์นิเจอร์และเครื่องจักรที่ผลิตในยุโรปมักใช้ Pozidriv; ผลิตภัณฑ์ในอเมริกาเหนือมีค่าเริ่มต้นเป็น Phillips

A ไขควงปากแฉกหัวแข็ง (ใบมีด 25–40 มม.) ใน PH2 เป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้งานได้จริงที่สุดในชุดเครื่องมือสำหรับการทำงานในห้องเครื่องที่จำกัดหรือภายในแผง ซึ่งไม่สามารถวางเพลาที่มีความยาวมาตรฐานตั้งฉากกับสกรูได้ ด้ามจับแบบ Ratcheting Phillips ช่วยให้ขับขี่ได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่ต้องเปลี่ยนตำแหน่งมือ จึงช่วยลดความเมื่อยล้าจากงานประกอบที่มีปริมาณมาก

ไขควงชนิดใดที่สามารถใช้ได้อย่างปลอดภัย

ไขควงได้รับการออกแบบมาเพื่องานหลักประการหนึ่ง นั่นคือ การขันและถอดสกรูเกลียวปล่อย เมื่อใช้งานภายในขอบเขตดังกล่าว ถือเป็นเครื่องมือช่างที่ปลอดภัยที่สุดในไซต์งาน ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อถูกใช้งานโดยไม่ได้ออกแบบมาโดยเฉพาะ

สามารถใช้ไขควงได้อย่างปลอดภัยเพื่อ:

• ขับและดึงสลักที่มีรู, Phillips, Pozidriv, Torx และตัวยึดเกลียวอื่นๆ ที่เข้ากันได้
• ใช้แรงหมุนที่ควบคุมกับขั้วต่อ สกรูปรับ และสกรูยึดภายในแรงบิดที่กำหนด
• เปิดฝากระป๋องสี — โดยใช้ปลายด้ามจับ ไม่ใช่ส่วนปลาย ซึ่งช่วยปกป้องรูปทรงของใบมีด
• ปลดคลิปสปริงในระบบอิเล็กทรอนิกส์ (พร้อมไดรเวอร์ที่แม่นยำ) เมื่อความกว้างของใบมีดพอดี
• ดำเนินการงานไฟฟ้า — เมื่อใช้ไดรเวอร์ระดับ VDE ที่หุ้มฉนวนทั้งหมดเท่านั้น ทดสอบที่ 1,000V AC

งานที่ดูเหมือนเป็นไปได้แต่ควรหลีกเลี่ยง ได้แก่ การใช้ไขควงเป็นสิ่ว (ด้ามจับไม่ได้ออกแบบมาสำหรับกระแทกด้วยค้อนและใบมีดอาจแตกหักได้) การใช้งัด (การงอเพลาทำให้การวางแนวลดลงอย่างถาวร) หรือการใช้หมัด (ซึ่งเน้นความเครียด ณ จุดที่ใบมีดไม่แข็งตัวในการจัดการ) การใช้ในทางที่ผิดเหล่านี้ทำให้เกิดการบาดเจ็บต่อเครื่องมือช่างอย่างไม่สมส่วนในสภาพแวดล้อมการประชุมเชิงปฏิบัติการระดับมืออาชีพ

เคล็ดลับความปลอดภัยไขควงหัวแบน

ไขควงปากแบน (ปากแบน) มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บของเครื่องมือช่างทางสถิติมากกว่าไขควงประเภทอื่นๆ ไม่ใช่เพราะมันเป็นอันตรายโดยธรรมชาติ แต่เนื่องจากปลายที่เปิดอยู่และมีแนวโน้มที่จะหลุดออกจากช่อง ทำให้ให้อภัยน้อยลงกับเทคนิคที่ไม่ดี การปฏิบัติตามแนวทางปฏิบัติด้านความปลอดภัยเหล่านี้จะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าวได้อย่างมาก

จับคู่ทิปกับสล็อต

ความกว้างของใบมีดควร เติมช่องสกรูให้เต็ม โดยไม่ยื่นขอบ ใบมีดที่มีหินแคบเกินไปในช่องและลูกเบี้ยวออกมาภายใต้แรงบิด อันที่กว้างเกินไปจะเกาะติดกับวัสดุโดยรอบและทำให้ชิ้นงานเสียหาย ความหนาของใบมีดควรตรงกับความลึกของร่อง — ใบมีดบางในช่องลึกจะบิดเบี้ยวภายใต้แรงบิดที่หนักหน่วง

ควบคุมทิศทางของใบมีด

อย่าวางส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายของคุณขวางทางใบมีด เผื่อว่าปลายใบมีดหลุด ยึดชิ้นงานด้วยปากกาจับหรือที่หนีบเสมอ แทนที่จะถือด้วยมือข้างที่ว่าง ปลายแบบมีร่องไม่มีรูปทรงป้องกันการหมุน — การจัดตำแหน่งทั้งหมดขึ้นอยู่กับผู้ปฏิบัติงานที่รักษาแรงกดลงตลอดระยะการชัก

ตรวจสอบและบำรุงรักษาทิป

ปลายหัวแบนที่สึกหรอ โค้งมน หรือบิ่นเป็นอันตรายจากการลื่น ขอบปลายควรจะเป็น แบนและสี่เหลี่ยม - ไม่เรียวเหมือนลิ่ม ผู้ผลิตบางรายบดทิปของตนด้วยความเรียวเล็กน้อยเพื่อให้ดูสวยงาม แต่ปลายกราวด์แบบขนานช่วยให้การยึดสล็อตดีกว่าและต้องใช้แรงลงน้อยลงในการนั่ง เปลี่ยนหรือบดทิปที่สูญเสียโปรไฟล์เรียบไปใหม่

งานไฟฟ้า: ฉนวนไม่สามารถต่อรองได้

ใช้ไขควงหัวแบนที่มีใบมีดและด้ามจับหุ้มฉนวนทั้งหมดเท่านั้น — มีสัญลักษณ์สามเหลี่ยมคู่ VDE กำกับอยู่และพิกัดอยู่ที่ 1,000V AC / 1,500V DC — เมื่อทำงานใกล้วงจรที่มีกระแสไฟฟ้าอยู่ ด้ามจับยางแบบมาตรฐานไม่ได้ให้ฉนวนไฟฟ้าที่มีความหมาย ฉนวนจะต้องขยายออกไปภายในไม่กี่มิลลิเมตรจากปลายสุด โลหะที่โผล่ออกมาบนใบมีดเหนือส่วนปลายของการทำงานอาจเสี่ยงต่อไฟฟ้าช็อตเมื่อใช้งานในตู้ไฟฟ้าที่คับแคบ

วัสดุที่เป็นเหล็กและอโลหะที่ใช้ในไขควง

ประสิทธิภาพของไขควงขึ้นอยู่กับวัสดุที่ใช้ทั้งใบมีดและด้ามจับเป็นอย่างมาก ผู้ผลิตทำงานร่วมกับโลหะผสมที่เป็นเหล็กและอโลหะ โดยแต่ละโลหะผสมจะถูกเลือกตามคุณสมบัติทางกลและความปลอดภัยเฉพาะ

วัสดุที่เป็นเหล็ก (มีธาตุเหล็ก)

ใบมีดและด้ามของไขควงระดับมืออาชีพแทบทุกตัวทำจากโลหะผสมเหล็ก ตัวเลือกที่พบบ่อยที่สุดคือ:

• เหล็กโครมวาเนเดียม (Cr-V): มาตรฐานอุตสาหกรรมสำหรับใบมีดเครื่องมือช่าง โครเมียมเพิ่มความต้านทานการกัดกร่อนและการชุบแข็ง วานาเดียมปรับปรุงโครงสร้างของเกรนและเพิ่มความเหนียว ใบมีด Cr-V ทั่วไปผ่านการอบด้วยความร้อนถึง 50–60 HRC ทำให้มีความแข็งที่จำเป็นในการต้านทานการเสียรูปของปลายภายใต้แรงบิดโดยไม่ทำให้เปราะ
• เหล็กโครเมียมโมลิบดีนัม (Cr-Mo): ใช้ในไดรเวอร์รับแรงกระแทกและเครื่องมือระดับมืออาชีพสำหรับงานหนัก โมลิบดีนัมช่วยเพิ่มความแข็งแรงที่อุณหภูมิสูงและความเหนียวในการรับแรงกระแทก ทำให้โลหะผสม Cr-Mo เหมาะสมกับดอกไขควงกำลังและเครื่องมือที่ใช้กับประแจกระแทกมากกว่า
• สแตนเลส: ใช้ในไขควงเกรดทางการแพทย์และปลอดภัยกับอาหาร ซึ่งความต้านทานการกัดกร่อนมีมากกว่าความแข็งสูงสุด โดยทั่วไปใบมีดสเตนเลสจะนิ่มกว่า (40–50 HRC) มากกว่า Cr-V และไม่เหมาะกับการใช้งานที่มีแรงบิดหนัก

วัสดุที่ไม่ใช่เหล็ก

วัสดุที่ไม่มีแร่เหล็กส่วนใหญ่จะใช้สำหรับด้ามจับและในเครื่องมือเฉพาะทาง สำหรับเพลาที่จำเป็นต้องมีความเป็นกลางของแม่เหล็กหรือความไม่นำไฟฟ้า:

• เซลลูโลสอะซิเตตบิวเทรต (CAB) และโพลีโพรพีลีน (PP): วัสดุด้ามจับที่พบมากที่สุด เทอร์โมพลาสติกเหล่านี้ทนต่อแรงกระแทก ทนต่อสารเคมีต่อน้ำมันและตัวทำละลาย และให้พื้นผิวการยึดเกาะที่ดี CAB มีความโปร่งแสงตามธรรมชาติที่ผู้ผลิตบางรายใช้เพื่อระบุว่าด้ามจับไม่มีฉนวน
• ยางเทอร์โมพลาสติก (TPR) / ซานโตพรีน: ใช้สำหรับชั้นด้ามจับด้านนอกในด้ามจับแบบวัสดุคู่ (ด้ามจับแบบอ่อนแบบฮาร์ดคอร์) TPR ช่วยลดแรงสั่นสะเทือนและปรับปรุงการยึดเกาะมือเปียกโดยไม่ทำให้เทอะทะมากนัก
• โลหะผสมอลูมิเนียมและไทเทเนียม: ใช้ในบางครั้งกับตัวไขควงที่มีความเที่ยงตรงสูงในงานอิเล็กทรอนิกส์ที่มีน้ำหนักเบาและมีคุณสมบัติไม่เป็นแม่เหล็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งไทเทเนียมถูกนำมาใช้ในชุดเครื่องมือที่ปลอดภัยจาก MRI ซึ่งไม่รวมโลหะที่เป็นเหล็กอย่างเคร่งครัด
• วัสดุคอมโพสิตเสริมไฟเบอร์กลาส: ใช้สำหรับเพลาของไขควงหุ้มฉนวน VDE เพื่อขจัดการนำไฟฟ้าในขณะที่ยังคงความแข็งแกร่งในแนวแกน เพลาไฟเบอร์กลาสจะไม่ส่งกระแสไฟฟ้าแม้ว่าเปลือกฉนวนจะเสียหายก็ตาม

ความแตกต่างระหว่างวัสดุที่เป็นเหล็กและไม่ใช่เหล็กกลายเป็นเรื่องสำคัญในการปฏิบัติงานในสภาพแวดล้อมที่มีสนามแม่เหล็กแรงสูง บรรยากาศที่ระเบิดได้ (ซึ่งต้องกำจัดความเสี่ยงต่อการเกิดประกายไฟ) และงานไฟฟ้าที่ใช้ไฟฟ้า — แต่ละรายการต้องใช้การเลือกวัสดุเฉพาะเจาะจงเกินกว่าที่ไขควงมาตรฐานทั่วไปเสนอให้